چرا کربن فعال می تواند گاز سمی را جذب کند اما اکسیژن را نه؟

1، به طور کلی، دو نوع جذب وجود دارد: یکی جذب فیزیکی، که از طریق نیروی واندروالس بین مولکول ها انجام می شود، که ابر الکترونی نامتعادل در لایه بیرونی مولکول است، که باعث جذب مولکول می شود. قطبیت؛ دیگری جذب شیمیایی است. که واکنش شیمیایی بین ماده جذب شده و ماده جذب شده برای تولید محصولات دیگر است.

2,جذب فیزیکی عموماً می‌تواند با حرارت دادن ساده یا سایر روش‌ها واجذب (کاهش) شود و جذب شیمیایی به دلیل تشکیل پیوندهایی با یکدیگر پیچیده‌تر است.

3,بیشتر جذب کربن فعال مربوط به جذب فیزیکی است. منافذ بیشماری مشابه غربال های مولکولی در داخل کربن فعال تشکیل می شود. از آنجایی که داخل منافذ مکانی است که الکترود ساکن در آن متعادل نیست، اثر سطحی کربن فعال باعث عدم تعادل الکتریسیته ساکن می شود، بنابراین نیروی جذب قوی دارد. مشاهده می شود که چسبندگی گرد و غبار روی دیوار و گوشه خانه مشابه است. گوشه جایی است که الکتریسیته ساکن در آن نامتعادل است و به راحتی گرد و غبار را جذب می کند). حتی برای ماکرومولکول‌هایی مانند کلر Cl2 (در اینجا، ماکرومولکول‌ها به شعاع ابر الکترونی بزرگ اشاره دارند)، ابر الکترونی بیرونی می‌تواند منحرف شود و منجر به عدم تعادل الکترواستاتیک و جذب شود.

4,بیشتر گازهای سمی ترکیباتی هستند (به جز کلر) و الکتریسیته ساکن آنها متعادل نیست، بنابراین به راحتی توسط کربن فعال جذب می شوند. گازهایی مانند اکسیژن و نیتروژن از نظر استاتیکی متعادل هستند و مولکول‌ها بزرگ نیستند (هسته در ابر الکترونی خودش پیچیده شده است.»، بنابراین جذب مشکل است.